ปรมัตถกร ปรเมธีกุล บรรณาธิการ ต้องตั้งสติโดยละเอียด
2017-06-12 02:40:21

 

 

ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยสำหรับการทำบรรณาธิการนวนิยายหนึ่งเล่ม เพราะมีองค์ประกอบมากมายให้คำนึง ทั้งกระบวนการสร้างงานให้มีคุณภาพ รวมไปถึงการทำงานท่ามกลางภาวะที่บรรณาธิการอาจจะไม่ใช่สิ่งสำคัญสำหรับงานเขียนอีกต่อไป ด้วยเหตุนี้ชมรมบรรณาธิการไทยจึงเชิญบรรณาธิการฝีมือดีจากฟากฝั่งนิยาย 10 ท่าน มาร่วมพูดคุยกัน ในกิจกรรม Editor’s Talk on Stage ครั้งที่ 2 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์

 

ปรมัตถกร ปรเมธีกุล บรรณาธิการอิสระ เล่าถึงวรรณกรรมไทยในปัจจุบันว่ามีความก้าวหน้าไปไกล ทั้งในเรื่องของเนื้อหาและกลวิธีการนำเสนอ มีความเป็นสากลมากขึ้น เช่น มีการนำเรื่องเกมออนไลน์ หรือเพลงมาเล่า ซึ่งมีงานรูปแบบนี้ในท้องตลาดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทั้งที่แต่ก่อนจะมีอยู่ในฝั่งต่างประเทศเท่านั้น คำถามคือเมื่อบรรณาธิการพบงานซึ่งต่างจากงานทั่วไปในบ้านเราจะทำอย่างไร สิ่งแรกคือต้องตั้งสติก่อน

 

ปรมัตถกรกล่าวว่า “ผมเคยเจองานที่เกี่ยวกับเกมออนไลน์ ทั้งที่ตัวเองไม่ได้เล่นเกม ซึ่งพอเจอแล้วก็เจอศัพท์แสงในนั้นเยอะมาก เราก็ต้องไปหาข้อมูลในบอร์ดเกม ในพันทิป เพราะถ้าเราปล่อยไปบางครั้งเราอาจจะทำให้เนื้อหาตกหล่นไปก็ได้ ซึ่งการที่เราพยายามเข้าถึงเนื้อหาสัก 30 เปอร์เซ็นต์จึงพบว่าเนื้อเรื่องมันดี ทั้งที่ตอนแรกอาจจะรู้สึกว่าเขียนอะไรมาก็ได้ แต่ถ้าเราเข้าใจก็อาจจะยอมรับในความสุ่มเสียงที่เขาเลือกใช้ก็ได้”

 

เพราะฉะนั้นสิ่งที่บรรณาธิการต้องมองให้เห็นก่อน ปรมัตถกร ย้ำว่าคือ โครงเรื่อง วรรณศิลป์ อารมณ์กระทบใจ อารมณ์นำเสนอ และการให้อะไรกับผู้อ่าน ซึ่งงานประเภทหลังๆ บางอย่างก็ได้มุ่งนำเสนอแต่เรื่องบันเทิงเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีสาระบางอย่างแฝงอยู่ บางครั้งอ่านไปจนเกือบจบเรื่องถึงจะมาพบวลีที่จรรโลงใจ ตัวอย่างเล่มหนึ่งที่เขาเป็นบรรณาธิการให้ เมื่ออ่านช่วงแรกก็รู้สึกพล็อตเรื่องไม่ต่างจากงานอื่นๆ แต่พออ่านเรื่อยๆ ประมาณ 100 หน้าแรกจึงพบความน่าสนใจและการผูกปมที่ซับซ้อนมากยิ่งขึ้น จนไม่สามารถตัดทอนได้เลย

 

ปรมัตถกรกล่าวเพิ่มเติมว่า “วรรณกรรมร่วมสมัยที่เคยหยิบมาทำ ผมพบว่าคาแรกเตอร์ในการเขียนจะมีอะไรที่ละเอียดลออกว่างานแมสมาก มีการสมาสคำใหม่ขึ้นเยอะแยะมากมาย ซึ่งพอเชื่อมเรื่องด้วยสำนวนแบบนี้ทำให้เนื้อหาโดดเด่นขึ้นมาก แรกๆ ผมคิดว่ามันฟุ่มเฟือย แต่พอมาดูจริงๆ แล้วเป็นวิธีที่ดีในการนำเข้าสู่เรื่องที่ยาก เพราะเขาเล่าถึงประวัติศาสตร์ที่ย้อนไปไกล เป็นโครงเรื่องที่ใหญ่มาก เหมือนเรากินกาแฟดำก็ต้องใส่น้ำตาลนิดนึง เพราะฉะนั้นเวลาพบต้นฉบับเหล่านี้ อย่าเพิ่งไปตัดสินเขาตั้งแต่หน้าแรกๆ รู้สึกก่อนจะถึง 30 เปอร์เซ็นต์ แต่ควรอ่านโดยละเอียด ไม่ต้องรีบในครั้งแรก แล้วถึงมาดูว่าต้องปรับหรือแก้ตรงไหน และคงคาแรกเตอร์น้ำเสียงเขาไว้ บรรณาธิการบางคนเอาน้ำเสียงของตัวเองเข้าไปจับต้นฉบับเยอะ แล้วแก้ให้เป็นทางของตัวเอง ซึ่งเรื่องนี้ต้องพบกันครึ่งทาง เช่น นักเขียนบอกใช้ปืนในฉากนี้ แต่บรรณาธิการอาจจะรู้สึกว่าใช้มีดก็พอ ซึ่งก็ต้องมาต่อรองกัน เพื่อให้ต้นฉบับสมบูรณ์

 

“บางครั้งบรรณาธิการก็ไม่ได้ดูต้นฉบับให้ละเอียด แล้วเกิดอาการมันมือ อย่างบางคำ นักเขียนมีเจตนาเขียนผิด เหมือนอย่างของคุณ รงค์ วงษ์สวรรค์ เขาเขียนผิดตั้งแต่แรก ผมก็แก้มาเรื่อยๆ จนถึงท้ายเรื่องว่าทำไมเขียนผิด คือตัวละครลิ้นไก่สั้น ถึงออกเสียงแบบนี้ ต้องย้อนกลับไปแก้ใหม่ทั้งหมด เพราะฉะนั้นก่อนแก้ต้องอ่านให้ละเอียดเสียก่อน” ปรมัตถกรกล่าว

 

อย่างไรก็ดี ต้องยอมรับว่างานสมัยใหม่ อาจให้ความสำคัญเรื่องบรรณาธิการน้อยลง แต่สำหรับเขาแล้วมองว่าบรรณาธิการก็คือผู้อ่านคนแรก เป็นลมใต้ปีก เป็นผู้ที่อยู่ร่วมกับงานตั้งแต่แรกจนงานคลอด เพราะฉะนั้นจะทำงานให้ประสบความสำเร็จต้องอาศัยการให้เกียรติซึ่งกันและกัน เน้นการพูดคุยและประสานงาน เพื่อให้สุดท้ายแล้วงานที่สมบูรณ์และลงตัวที่สุดออกมา

 

 

< Jul 2017 >
SuMoTuWeThFrSa
      1
2345678
9101112131415
1617181920
21
22
23242526272829
3031