วีรพร นิติประภา หนังสือดีที่ไม่ได้รางวัลมีถมไป
2017-01-19 22:24:54

 

 

 

พูดคุยกับดาวเด่นในแวดวงวรรณกรรม 'วีรพร นิติประภา' นักเขียนรางวัลซีไรต์ประจำปี 2558 เจ้าของผลงานเรื่อง ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต เปิดประสบการณ์การอ่านของนักเขียนมือรางวัล เผยมุมมองต่อโลกวรรณกรรมอย่างละเมียดละไม

หนังสือที่ได้รับรางวัล ถือเป็นการการันตีว่าเป็นหนังสือดีที่ทุกคนต้องอ่านหรือไม่ นักเขียนมือรางวัลตอบอย่างไม่ลังเล

                “ตอบในฐานะคนได้รางวัลเลยนะ เราพบว่า อ่านก็อ่านเถิด รางวัลมันเป็นเพียงสิ่งสมมติต่อให้ได้โนเบลก็เถอะ มันเป็นเพียงแค่ความคิดเห็นของกรรมการ ความคิดเห็นของคนกลุ่มหนึ่ง คนทุกคนจะมีหนังสือที่เหมาะกับคุณ หนังสือที่คุณชอบ เป็นหนังสือเล่มเล็ก ๆ ไม่สำคัญว่าต้องเป็นหนังสือที่ได้รางวัล แต่สิ่งที่น่าสนใจคือ คุณอ่านหนังสือแล้วคุณได้อะไร คนไทยอ่านหนังสือน้อยหรือว่าหนังสือในตลาดมีมากเกินไปจนอ่านเท่าไหร่ก็อ่านไม่หมด”

ยกตัวอย่างง่าย ๆ ไส้เดือนตาบอดในเขาวงกต วรรณกรรมรางวัลซีไรต์ประจำปี 2558 ผลงานของเธอที่มีรางวัลพ่วงท้าย แต่ไม่ได้หมายความว่าทุกคนต้องชอบหนังสือเล่มนี้ หรือเมื่อเป็นหนังสือรางวัลจะถูกยกย่องว่าเป็นหนังสือควรค่าแก่การอ่านสำหรับทุกคน

            “อย่าง ไส้เดือนฯ ก็ถูกด่า ไม่ใช่ไม่ถูกด่า ยังมีคนบอกว่า ยี้! มันได้รางวัลได้ไง ไม่เห็นชอบเลย ก็จริง ก็ถูก ใช่ไหมคะ? รางวัลมันไม่สามารถวัดตรงนี้ได้ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ก็ต้องมีอะไรบางอย่างเพื่อที่จะทำให้คนสนใจแวดวงการอ่าน นั่นก็คือรายการประกวด”

ในส่วนของรางวัลเกี่ยวกับหนังสือนั้น วีรพรมองว่า ควรจะแบ่งรางวัลออกเป็นหลากหลายประเภท เพื่อที่จะกระจายความสนใจออกไป เช่น ซีไรต์ประเภทนิยายรัก ซีไรต์ประเภทผี รวมทั้งหมวดอื่น ๆ เพื่อให้มีการแข่งขันในแง่ของคุณภาพ ไม่ว่าผู้อ่านจะชอบหรือไม่ชอบในประเภทไหน อย่างน้อยหนังสือที่ได้รางวัลต่าง ๆ ก็มีคุณภาพ เพราะว่าถ้าไม่มีคุณภาพมันจะย้อนกลับไปที่ศักยภาพของคณะกรรมการผู้ตัดสินรางวัลนั้น ๆ

                อย่างไรก็ตาม หนังสือที่ได้รับรางวัลซีไรต์ในแต่ละปี จะมีนักอ่านเลือกซื้อเลือกหาไปอ่านจำนวนไม่น้อย ตามร้านหนังสือขึ้นเป็น Best Seller แทนที่จะรู้สึกยินดีที่หนังสือของตนขายดิบขายดี แต่นักเขียนรางวัลซีไรต์แสดงความคิดเห็นตรงกันข้าม

                "มองว่ามันกลายเป็นเรื่องไม่แฟร์สำหรับหนังสือที่ผ่านเข้าประกวดอีกจำนวนมาก กลับกลายเป็นหนังสือที่ได้รับรางวัลเพียงเล่มเดียวที่คนสนใจ ทั้ง ๆ ที่หนังสือที่ผ่านเข้ามานั้นก็ควรค่าแก่การอ่านเช่นเดียวกัน กล่าวคือ หนังสือที่เข้ารอบควรได้รับการสนใจ ไม่ใช่เพียงเล่มเดียวที่ได้รับรางวัล รางวัลทำให้มันเกิดสภาวการณ์โดยใช่เหตุ"

                สำหรับโลกการอ่านการของ วีรพร เจ้าตัวเปิดเผยว่าชอบอ่านวรรณกรรมแปล แต่ไม่ค่อยพิสมัยฉบับแปลภาษาไทย เพราะมีความรู้สึกฝังใจต่อฉบับแปลที่ผิดเพี้ยนไปจากต้นฉบับภาษาต่างประเทศ ยิ่งต้นฉบับยากขณะเดียวกันผู้แปลมีทักษะไม่เพียงพอก็จะเป็นปัญหา

                 วีรพร กล่าวอย่างเข้าใจบริบทของอาชีพนักแปลว่า การทำงานค่อนข้างซ้ำซ้อน ผู้แปลต้องอ่านหนังสือให้แตกฉาน ต้องมีความเป็นนักเขียนด้วย ไม่ใช่แปลถอดความเพียงอย่างเดียว สิ่งเหล่านี้จะทำให้งานแปลมีเสน่ห์น่าอ่าน ซึ่งต้องยอมรับว่า เมื่อฉบับแปลแปลออกมาไม่ดีผู้อ่านก็เสียอรรถรส แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นก็ยังดีกว่าไม่มีโอกาสได้อ่านเลย แต่ไม่ได้หมายความว่าวรรณกรรมแปลแย่ไปเสียหมดทุกเล่ม  วีรพรเล่าถึงวรรณกรรมอมตะของต่างประเทศที่ถูกนำมาแปลเป็นภาษาไทยได้อย่างยอดเยี่ยม นั่นก็คือนวนิยายชิ้นเอกแห่งศตวรรษที่ 20 ที่ได้รับการยกย่องจากวงวรรณกรรมโลก

                “ร้อยปีแห่งความโดดเดี่ยว เป็นงานแปลที่โดดเด่นมาก งานแปลของ อ.เสน กับ ปณิธาน เราพบว่าเป็นงานแปลที่หมดจดมาก คือ Complete ตัวเองเป็นภาษาไทย และเรียบเรียงจากต้นฉบับภาษาอังกฤษค่อนข้างจะเป๊ะ”

                ขณะเดียวกัน หนังสืออันดับขายดีที่จัดวางตามร้านหนังสือใหญ่ ๆ ก็ไม่ได้หมายความว่าหนังสือเหล่านั้นน่าอ่านสำหรับทุกคน และเธอเองไม่ได้สนใจเลือกซื้อหนังสือจากปัจจัยเหล่านี้อยู่แล้ว ทว่าเน้นในเรื่องประสบการณ์ร่วมจากการรีวิวของเพื่อนในโซเชียลมีเดีย พิจารณาสำนวนผู้เขียนผู้แปล รวมถึงความที่ตัวเองใช้ภาษาพิเศษ จึงให้น้ำหนักหนังสือและเลือกหนังสือที่ภาษาสะอาด ภาษาดี

                “บางคนเป็นนักแปล เขียนภาษาเสีย ๆ ก็มีเยอะเหมือนกัน แต่เราก็จะหลีกเลี่ยง เพราะกินอะไรเข้าไปก็คายออกมาเป็นอย่างนั้นแหละ”

                สำหรับนักอ่านที่กำลังรอคอยผลงานเล่มใหม่ของเธอ ซึ่งตอนนี้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ชื่อ 'พุทธศักราชอัสดงกับทรงจำของทรงจำของแมวกุหลาบดำ' ถามว่าการที่มีรางวัลรางวัลซีไรต์กำกับชื่อ 'วีรพร นิติประภา' ตัวนักเขียนเอง มีความกดดันกับผลงานเล่มถัดไปหรือไม่

                “ไม่รู้สึกกดดันเพราะได้รับรางวัลซีไรต์ แต่เป็นเรื่องธรรมดาของนักเขียนเมื่อออกผลงานเล่มที่ 2 เล่มที่ 3 ย่อมรู้สึกกดดันเป็นธรรมดา ฉะนั้น จะต้องทำให้ดีกว่าเล่มแรก เป็นเรื่องปกติของคนทำงาน ถ้าไม่ทำให้ดีกว่าจะทำไปทำไม” วีรพร กล่าวทิ้งท้าย

 

 

………….

ภาพ : matichon.co.th

 

 

< Mar 2017 >
SuMoTuWeThFrSa
   1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728
29
3031